Tips voor trouwen en de trouwdag

In tijden van kostenbesparing is het een uitkomst: zelf je trouwalbum maken. Het lijkt een gouden greep, maar vergis je niet in de moeite die het kost: het is een flink project, en het vergt doorzettingsvermogen om het af te ronden. Hieronder vind je wat tips en aanbevelingen.

Zijn de foto’s mooi genoeg?
Zonder goede foto’s maak je geen mooi trouwalbum. Bespaar dus nooit op een fotograaf. Een album kan altijd nog, maar voor de foto’s krijg je maar één kans.

Maak een verhaal
Het boek moet het verhaal van de dag vertellen, en niet perse alleen de mooiste foto’s bevatten. De verhaallijn in het album is het verhaal van de dag. Je kunt kiezen om dit strikt op tijdsvolgorde te doen. Je kunt echter ook de reportagefoto’s uit het verhaal halen, en om deze na het verhaal van de dag in te voegen. Je eindigt het album dan met de reportage.

Wees kritisch op foto’s, niet op jezelf
Er kunnen ook foto’s bij zitten waarvan je zelf vindt dat je er niet helemaal mooi opstaat. Echter, de foto kan toevallig wel erg goed zijn, en perfect vertellen over dat moment van de dag. In het album doen!

Kies een stijl
Een trouwalbum moet vooral één geheel zijn. Kies daarom een stijl, en kies daarin een klein aantal stijlelementen. Dit beperkt aantal stijlelementen kun je vervolgens door het hele album gebruiken. Afwijken daarvan kan, bijvoorbeeld wanneer je de verhaallijn verlaat om een paar groepsfoto’s in te voegen.

Maak het leuk
Bruidspaar op de trap, bruidspaar voor het stadhuis, bruidspaar in het stadhuis, bruidspaar zegt ja, bruidspaar geeft kus… dat wordt geen leuk album. 80 pagina’s dezelfde foto’s op steeds een ander plekje. Wees creatief! Durf het aan om zaken heel anders in het album te zetten. Elk album heeft een paar verrassingen nodig. Spreid die samen met de ‘WOW’ pagina’s door het hele album.

Het begint met plannen
Begin niet zomaar. Zorg dat je vooraf je pagina’s telt en een boekindeling maakt! Het voorkomt dat je alles twee keer moet doen.

Creëer een tijdsbeeld
Over 20 jaar kijk je nog eens in je album. Je moet dan kunnen zien hoe het was om in deze tijd te leven en te trouwen. Neem dus typische jaren ’10 zaken in je album op.

En dus… (1)
Blijft de vraag of het verstandig is om zelf aan de slag te gaan met je trouwalbum. Mijn antwoord is ‘nee’. Het is heel veel werk, en het grootste gevaar is dat je een album maakt wat geen recht doet aan de dag. Je bent geneigd foto’s weg te laten omdat je er zelf op staat (en dat wil niet snel wennen!). Verder is het maken van een goed lopend album gewoon heel moeilijk.

En dus… (2)
Mocht je willen besparen op een trouwalbum, laat het dan maken door iemand anders. Een creatieve vriend of vriendin, die kijk heeft op fotografie, en beseft hoeveel energie en tijd het zal kosten om er iets moois van te maken. Het is wel een voorwaarde dat deze persoon erbij was, danwel heel goed wordt verteld hoe de sfeer van de dag was.

Nog beter? Laat het door de fotograaf doen. Ervaring bij het maken van een album is goud waard!

Zie dit filmpje:
Razor.tv

Je merkt in mijn berichten al, dat het moeilijk is om ‘alles’ in één dag te plannen. Er is zoveel leuks te doen op een trouwdag! En de dag is echt een keer om!

Er staat jullie echter niets in de weg om de trouwdag uit te smeren over meerdere dagen. In andere culturen is dat zelfs heel normaal. Zo kun je alle officiële zaken bundelen op een eerste dag, en het feest houden een de tweede dag. Als je voor de kerk trouwt, kun je dat ook op een later moment doen, gebundeld met het feest. Het stadhuis kun je eerder in klein gezelschap doen en kort houden.

Je hebt op deze weblog al meer kunnen lezen over de tradities rond het trouwen. Het is ook in mijn gesprekken met bruidsparen een terugkerend thema. Vooral om te zorgen dat zij zich niet laten dwingen in die tradities, terwijl ze dat zelf eigenlijk niet willen.

Er is nog iets veel leukers dan tradities negeren: je kunt er je eigen draai aan geven. Een tandje erger is om er de spot mee te drijven, maar dat zou ik nou weer niet aanraden. En omdat beelden meer zeggen dan woorden…:

Dit filmpje is op youtube al 53 miljoen keer bekeken…! Mocht je dus bang zijn om de tradities te doorbreken… het valt blijkbaar reuze mee.

Wat mij betreft is er natuurlijk maar één keuze mogelijk, maar… een fotograaf kiezen voor je trouwdag is helemaal niet zo makkelijk. Ik merk dat veel bruidsparen die naar mij komen al een album van me gezien hebben. De bruiloften die ‘via-via’ binnenkomen geef ik de hoogste prioriteit. Het is prachtig als eerdere bruidsparen mij aanbevelen. Je kunt echter niet blind op zo’n aanbeveling afgaan: je moet wel de stijl mooi vinden, en er moet toch een soort van ‘klik’ zijn tussen de fotograaf en jullie.

Natuurlijk kun je beginnen om de tijdschriften uit te pluizen, waar bij elke advertentie wel een voorbeeldfoto staat – als die je aanspreekt heb je allicht een beginnetje. Ik adverteer nooit – mij zul je alvast nooit vinden via een glossy blad! Internet is zondermeer de grootste bron van informatie. Er zijn zoveel sites – er is eigenlijk geen doorkomen aan. En als je eenmaal een selectie heb, doemt er zomaar een volgend probleem op: een fotograaf die je graag wil blijkt al bezet te zijn. Het komt hier in elk geval zeer regelmatig voor dat ik ‘nee’ moet verkopen omdat ik die dag al geboekt ben. Zonder je al te veel haast op te dringen, is toch mijn advies om vroeg te beginnen. Wie vroeg is, heeft in elk geval de grootste keuze, en de grootste kans op je eerste voorkeur.

Veel bruidsparen stellen een hoop zaken uit tot in het nieuwe jaar, of tot na de vakantie. Ik merk dan altijd een piek in het aantal aanvragen. Het is natuurlijk heel handig als je deze voor bent: al is het maar een maandje eerder.

Je bent niet verplicht om je trouwdag groots te vieren. Sterker nog: in deze tijden kun je zelfs aan het loket trouwen. Formuliertje, handtekening en gefeliciteerd: je bent getrouwd. Dat kan erg vlot gaan, mits er niet teveel mensen een nieuw paspoort komen halen.

Deze manier van trouwen gaat wat mij betreft voorbij aan het bijzondere van het moment dat ‘trouwen’ heet. Het is niet zomaar iets. Ook al woon je al jaren samen. Buiten de juridische gevolgen, is trouwen vooral een symbolische handeling, en is een keuze met vrij definitieve en langdurige gevolgen. Maar bovenal is trouwen toch het vieren van de liefde. Als je trouwen ziet als ‘definitief kiezen voor elkaar’, dan is het naar mijn mening absoluut iets wat gevierd moet worden. Met z’n tweeën, of met de mensen die je het meest nabij zijn.

De één bereidt zijn bruiloft tot in de puntjes voor, de ander niet. En zoals altijd, is voor beide wat te zeggen. Het is een persoonlijk iets. Er zijn bruidsparen die pas rustig gaan slapen als ze zéker weten dat alles vastligt en geregeld is. Er zijn ook bruidsparen die bij dat idee gruwelen..! De laatste categorie legt alleen de belangrijke dingen vast, en laat de bruiloft vervolgens gewoon komen.

Het is goed te merken aan het dagprogramma wat ik toegestuurd krijg. De mate van detail in het dagprogramma kan enorm verschillen!

Je bent dus geheel vrij is het wel-of-niet grondig organiseren van je bruiloft. Waar je wel rekening mee moet houden, is je gezelschap. Een voorbeeldje… het is de trouwdag, de ontmoeting is aanstaande. De bruidegom staat buiten voor de deur, de bruid is boven. De bel gaat. Ik heb het echt meegemaakt: vanaf beneden wordt geroepen dat de bruid naar beneden moet komen (want dat hoort zo) of misschien wel de deur open moet doen (want dat hoort zo). En er wordt ook geroepen dat de vader de deur open moet doen (want dat hoort zo) én dat de bruid even moet wachten tot haar man-in-spé onderaan de trap staat. Kortom: 4 meningen, en alle vier de mensen zijn, in alle goede bedoelingen, door elkaar aan het roepen. En allevier in de overtuiging dat het nu eenmaal zo hoort.

Buiten het feit of je alles wel moet doen zoals het hoort – uiteraard niet – gaat er in deze chaos één van de mooiste momenten van de dag verloren. En dat is zonde. Misschien had dit vooraf beter even worden afgesproken.

Dat je dag niet relaxed verloopt, omdat je met een planning in je zak loopt, is trouwens ook zonde. In alles is een gulden middenweg. Maar… regisseer de momenten die er écht toe doen zélf!

Wanneer je aankondigt dat je gaat trouwen, zul je al snel merken dat de mensen om je heen er behoorlijk mee bezig zijn. Je zult je het je misschien niet realiseren, maar bijvoorbeeld voor je ouders is het net zo’n grote dag als voor jullie. In het algemeen zullen de mensen om je heen proberen een richting aan je bruiloft te geven. Er zijn nu eenmaal gewoontes rond een trouwdag, en een deel van de mensen is geneigd deze trouw te volgen. En veel mensen zullen je dus gaan vertellen hoe het hoort en wat de gewoontes zijn. Wanneer je niet al te veel ervaring hebt met bruiloften, zul je al snel geneigd zijn om deze adviezen op te volgen. En ervan afwijken kan leiden tot afwijzende reacties.

Ik ben een warm pleitbezorger voor iets anders. Natuurlijk zijn er gewoontes, gebruiken & tradities rond trouwen. En het is helemaal niet gezegd dat je daarmee moet breken. Ik zou echter alleen de gewoonte naleven als je dat zelf wilt. Als de ‘normale’ manier je tegenstaat, moet je je niet laten remmen door het feit dat je eigenwijs bent, maar gewoon trouwen op de manier hoe jullie het zelf het liefste willen. Mocht je van tradities houden, laat je dan ook niet remmen en ga dan daarvoor. Je hoeft je niet te schamen als je het doet ‘zoals het hoort’. Dat is niet saai: dat is dan jullie keuze. Er is niks fout met traditie, het mag alleen niet verplicht zijn.

Je kunt overal op internet vinden wat de vaste gewoontes zijn. Je kunt her-en-der een checklist vinden, met een eenvoudige opdracht in elke willekeurige zoekmachine. Deze staat vol met de gewoontes en tradities: regel een boeket, een trouwauto, enzovoorts. Voor jullie eigen wensen is er geen zoekmachine, maar een beetje rondkijken kan je zeker op ideeën brengen. Over wat je wel wilt, en zeker ook wat je niet wilt. Misschien wil je namelijk helemaal geen boeket. En misschien wil je wel op de fiets.

Een trouwdag is éénmalig, en het is jullie dag. Die mag je inrichten zoals jullie dat willen. Hoe persoonlijker de trouwdag is vormgegeven, hoe mooier de bruiloft. Dat is een algemene regel die ik wel durf te stellen. Als je het aan mij zou vragen, ga dan uit van je persoonlijke wensen voor je trouwdag. En mix dat een klein beetje met de gevoelens van de mensen om je heen. Zoals ik al zei: ook voor hen is het een hele bijzondere dag!

Bij binnenkomst op het stadhuis worden jullie, als bruidspaar, even apart gezet in een (klein) kamertje. Het zijn de laatste minuten voor de ceremonie, die voor het bruidspaar één van de spannendste van de dag zijn. In de tussentijd worden alle bezoekers naar hun plaats gewezen, en als iedereen zit, dan mogen jullie naar binnen.

Dit gaat, behalve het grote applaus dat altijd klinkt, meestal onder de begeleiding van muziek. In het voorgesprek met de ambtenaar kun je ook aangeven welke muziek, en de ceremoniemeester mag zorgen dat het betreffende cdtje in handen komt van de bode. Zeer verrassend was het toen in de afgelopen bruiloft niet de cd-speler voor de muziek zorgde. Voor het bruidspaar geheel onverwacht, zongen een aantal gasten het door hun gekozen nummer ‘live’. Ook vanwege de verrassing een heel gaaf moment.

Overigens komt het regelmatig voor dat er ‘echte’ muzikanten spelen, ingehuurd of ook uit de directe familie- of vriendenkring. Tijdens jullie binnenkomst, maar bijvoorbeeld ook tijdens het zetten van de handtekeningen. Live muziek is zeker een verrijking van de ceremonie. Zowel op het stadhuis, als tijdens een eventuele kerkdienst. Warm aanbevolen dus!

Ik krijg bij een offerteverzoek regelmatig de vraag hoeveel uur ik aanwezig zal zijn op de trouwdag. Mijn antwoord is altijd: het album moet een kop en een staart hebben, dus ik blijf net zolang tot dat zover is. In het algemeen is dat dus relatief lang.

Het album moet, naar mijn idee, een verslag van de trouwdag zijn. Ik probeer het album op te bouwen zoals de dag zich opbouwt. Ik ben graag bij de bruid in de ochtend. Daar gebeurt veel moois: make-up, kapper, jurk aandoen: het zijn prachtige fotomomenten.

Als ik zelf mag zeggen, dan kom ik ergens bij de voorbereidingen van de bruid binnen, en ga ik weer weg als er een mooi einde aan het album is. Meestal is dat het aansnijden van de taart, of een toast.

Er zijn bruiloften waar de avond wel iets heeft dat niet in het album mag ontbreken. Zo was er ooit een bruidstaart, die door de vader van de bruid was gemaakt. Die werd pas aangesneden bij de start van het feest. Uiteraard móet een zelfgemaakte taart in het album staan. Ook was er een keer een bruidspaar dat zich enorm verheugde op de openingsdans, en daar ook veel waarde aan hechtten. De dans was hun moment van de dag, dus: dat moest in het album.

Wanneer zich zoiets voordoet, dan zal ik gewoon blijven. Het aantal uren kan dan wel enorm oplopen. Behoudens de eventuele financiele gevolgen, moet je er ook rekening mee houden dat fotograaf een zwaar beroep is. Af en toe even rust dus!